สมองกลวง เต่าทุย ชุ่ยตัดสิน
พวกดีดัก งี่เง่า สุกเอาเผากิน
ดับฝันสิ้น ด้วยลิ้นลวง ถ่วงความเจริญ....
ธงที่ตั้ง หวังผองชน ทนโง่ต่อ
ไม่ต้องขอ สิ่งนำสมัย ให้ขัดเขิน
ได้แค่นี้ มีเท่านี้ ก็ดีเกิน
ใช่หมางเมิน แค่กดหัว กลัวอะไร....
ประเทศชาติ ล้าหลัง สมหวังเขา
ส่วนพวกเรา ต้องก้มหน้า อย่าหวั่นไหน
ฝันไปก่อน ฟ้าสีทอง ผ่องอำไพ
สิ่งสดใส ที่งดงาม อาจตามมา....
เมื่อเขาตัด อนาคต หมดความหวัง
พวกดันทุรัง ยังโหยหิว ด้วยชิวหา
ประกาศตน เป็นศรัตรู หมู่ประชา
ทนหน่อยหนา ทนเถิดหนอ รอเอาคืน....
๓ บลา / ๑๔ มี.ค.๕๗
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น