วันอังคารที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

ร้อยธรรม อตัมมยตา บทที่ ๒๒.

ที่มา Buddhadharm




บทที่ ๒๒."อตัมมยตา" เป็นอำนาจผลักดันให้หลุดออกไป

หลุดออกไปจากสิ่งผูกพันนั้นแหละ
จะเป็นกองทุกข์ก็ดี หรือจะเป็นเหตุให้เกิดความทุกข์ก็ดี
ถ้าอยู่กับมันไม่ไหว จะให้หลุดออกไป
ทั้งอย่างต่ำและอย่างสูง

นี่พระสิทธัตถะ
จึงได้ออกมาเป็นพระพุทธเจ้า
แล้วเกิดพระพุทธศาสนา
ซึ่งเราได้ศึกษากันอยู่ทุกวันนี้
ก็ออกภายในออกไปถึงจิตใจ
ออกไปนอกโลกไปเลย
ผลักให้ออกจากโลกนี้
ไปสู่โลกกุตตระเลย.

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น