สัตว์นรก...มันไล่ล่า...ฆ่าตำรวจ
กูเจ็บปวด...ด้วยคำสั่ง...ให้ตั้งแถว
ไร้ศาสตรา...รอลูกปืน...ยืนเป็นแนว
หวังคลาดแคล้ว...ใจหดหู่...ห้ามสู้มัน
ผู้พิทักษ์...ต้องถอยร่น...ถูกโจรล่า
ตายไม่ว่า...แต่นายเฉย...ถูกเย้ยหยัน
เมื่อตำรวจ...รอเป็นศพ...ก็จบกัน
อยากสู้มัน...แต่หมดสิทธิ์...กูผิดเอง
สัตว์นรก...มันมีเส้น...เห็นกันทั่ว
กูเหมือนรั้ว...ให้ยิงเอา...เข้าข่มเหง
หมดศักดิ์ศรี...โจรได้ใจ...ไม่หวั่นเกรง
มันอวดเบ่ง...รุกไล่ล่า...ไม่ปราณี
เพื่อนผู้จาก...ฝากวิณญาณ...ขอสานต่อ
กูไม่ท้อ...เพราะกูรัก...ในศักดิ์ศรี
ผู้พิทักษ์...ต้องกำจัด...สัตว์ผู้ดี
ผู้กดขี่...ขอจดจำ...ทุกค่ำคืน
เห็นร่างเพื่อน...ผู้จากไป...ใจกูเจ็บ
เทพ...จงรู้...กูสุดฝืน
ตำรวจไทย...ยืนเป็นยาม...ห้ามใช้ปืน
หวังนายตื่น...รอคำตอบ...ขอบพระคุณ
***จากใจ คฝ.ทั่วฟ้าเมืองไทย***
ooo
เมื่อใดที่ผู้ชุมนุมเป็นฝ่ายรุกและใช้อาวุธยิงเจ้าหน้าที่
รัฐหรือประชาชนทั่วไปนะครับ
ผู้ชุมนุมไม่อาจอ้างวิธีการสันติจากรัฐได้อีกต่อไป
นี่กล่าวตามระบบกฎหมายปกติ (ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา) นะครับ
(ไม่ต้องพูดถึงกฎหมายพิเศษอะไรทั้งสิ้น) หากปรากฏข้อเท็จจริงว่า
มีบุคคลใช้ผ้าคลุมหน้าเป็นไอ้โม่ง ถืออาวุธสงครามเที่ยวไล่ยิงเจ้าหน้าที่ตำรวจใจกลางเมือง นะครับ
ตำรวจย่อมมีอำนาจจับได้โดยไม่ต้องขอหมายจับตามมาตรา ๗๘
(๒) และเป็นการกระทำผิดซึ่งหน้าตามมาตรา ๗๘ (๑) ประกอบมาตรา ๘๐
หากผู้กระทำผิดนั้นขัดขวางการจับ
ตำรวจสามารถใช้เครื่องมือหรืออาวุธป้องกันตัวที่สมน้ำสมเนื้อหรือเหมาะสมแก่
พฤติการณ์ในการจับครับ (คือ ปืน vs ปืน นั่นเอง)
ทั้งนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ครับ
แต่เป็นเรื่องที่แย่มาก คือ คุณปลดอาวุธเจ้าหน้าที่ตำรวจ
ซึ่งจะไปเผชิญหน้ากับกองโจรติดอาวุธ
ให้ตำรวจลดทอนเครื่องไม้เครื่องมือยิ่งกว่าการปฏิบัติหน้าที่จับอาชญากรทั่ว
ไปตามกฎหมายธรรมดาสามัญเสียอีกครับ.
__________________________
ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
มาตรา ๘๓ วรรคท้าย
"ถ้าบุคคลซึ่งจะถูกจับขัดขวางหรือจะขัดขวางการจับ
หรือหลบหนีหรือพยายามจะหลบหนี
ผู้ทำการจับมีอำนาจใช้วิธีหรือการป้องกันทั้งหลายเท่าที่เหมาะสมแก่
พฤติการณ์แห่งเรื่องในการจับนั้น"
มาตรา ๗๘ "พนักงานฝ่ายปกครองหรือ ตำรวจจะจับผู้ใดโดยไม่มีหมายจับหรือคำสั่งของศาลนั้นไม่ได้ เว้นแต่
(๑) เมื่อบุคคลนั้นได้กระทำความผิดซึ่งหน้าดังได้บัญญัติไว้ใน มาตรา ๘๐
(๒)
เมื่อพบบุคคลโดยมีพฤติการณ์อันควรสงสัยว่าผู้นั้นน่าจะก่อเหตุร้ายให้เกิด
ภยันตรายแก่บุคคลหรือทรัพย์สินของผู้อื่น โดยมีเครื่องมือ อาวุธ
หรือวัตถุอย่างอื่นอันสามารถอาจใช้ในการกระทำความผิด
..."
มาตรา ๘๐ "ที่เรียกว่าความผิดซึ่งหน้านั้น
ได้แก่ความผิดซึ่งเห็น กำลังกระทำ
หรือพบในอาการใดซึ่งแทบจะไม่มีความสงสัยเลยว่าเขา ได้กระทำผิดมาแล้วสด ๆ
อย่างไรก็ดี ความผิด อาญาดั่งระบุไว้ในบัญชีท้ายประมวลกฎหมายนี้ ให้ถือว่าความผิดนั้นเป็นความผิดซึ่งหน้าในกรณีดั่งนี้
(๑) เมื่อบุคคลหนึ่งถูกไล่จับดั่ง ผู้กระทำโดยมีเสียงร้องเอะอะ
(๒) เมื่อพบบุคคลหนึ่งแทบจะ ทันทีทันใดหลังจากการกระทำผิด
ในถิ่นแถวใกล้เคียงกับที่เกิดเหตุนั้นและมีสิ่งของที่ได้มาจากการ
กระทำผิดหรือมีเครื่องมือ อาวุธหรือวัตถุ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น