พนังคอนกรีตที่ฐานรากฝังลึกลงในความอ่อนแอของผู้คน
ปล่อยน้ำตาไหล่บ่าท่วมนาข้าวและรูจมูกประชาราษฎร์
มันกักเก็บพืชพันธุ์ธัญญาหารและเพชรพลอยไว้เสวยสุขถึงชาติหน้า
ไม่เคยเหลือบมองตะกอนความทุกข์ทับถมอีกฝั่งฟากของป้อมปราการทะมึน
มันกักเก็บความดีไว้แต่เพียงผู้เดียวมาโดยตลอด
สิ่งชั่วร้ายทั้งหลายทั้งปวงถูกขับดันให้ลอยปะปนกับกอสวะ
มิใช่แท่งคอนกรีตสูงใหญ่นั้นหรอกที่ขัดหูขัดตานักอนุรักษ์
ตรรกะบิดเบี้ยวได้เสมอเมื่อใครคนหนึ่งคนนั้นนอนขวางทางน้ำ
อุดมการณ์หักงอด้วยลมปากพลิกพลิ้ว
มิใช่กำแพงคอนกรีตมหึมานั้นหรอกที่ปิดกั้นความจริงเอาไว้
อาจเป็นใครคนที่อยู่เหนือสันเขื่อนขึ้นไปอีก
หรืออาจเพียงผนังบางๆในหัวใจของคนอ่อนแอคนหนึ่ง
...เป็นไปได้ทั้งนั้น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น