(บทรำพึง)
ความยากจนและขาดแคลนในสิ่งของวัตถุ
ยังไม่น่ากลัวเท่ากับ
ความยากจนและขาดแคลนในทางจิตวิญญาณความนึกคิด
และสำนึกที่รู้จักผิดชอบชั่วดี
บ้านเมืองลุกเป็นไฟมาหลายฤดูแล้ว
ตอนนี้เข้าแล้งมาทุกที
มันจะร้อนมากไปกว่านี้อีกสักเท่าใดหนอ
(บทรำพัน)
เรายากจนข้นแค้นแสนสาหัส
ลมร้อนร้ายพัดระบัดไปทุกที่
เราขาดแคลนจิตวิญญาณของความดี
มีแต่ผีภูติพรายกระหายเลว
เดินสะบัดซัดส่ายกระหายเลือด
เชือดหัวใจให้กระอักลงปลักเหว
เกฬวรากกากเดนที่แสนเลว
ลามดังเปลวเพลิงไฟในแผ่นดิน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น