แต่ละเช้าแต่ละเช้าเศร้าทับถม
เศร้าโศกซมต่อเนื่องเรื่องเศร้าเศร้า
แต่ละคืนแต่ละคืนตื่นแต่เงา
กลัวเรื่องราวข่าวอีกเช้าอีกศพแล้ว
ศพแล้วศพเล่าเราคนไทย
จะฆ่าฟันกันไปไม่แตกแถว
อนิจจาฆ่าตลอดจอดไม่ต้องแจว
ตวาดแหวตามสายมาว่าฆ่ามัน
รับคำสั่งอำมหิตผิดมนุษย์
อ้าย-อีโง่ก็รีบรุดขมีขมัน
หัวจิตหัวใจทำด้วยอะไรกัน
ตายทับถมลงไปนั่นมันเลือดไทย
มิใช่ใครที่ไหนไทยทั้งนั้น
ที่ฆ่าฟันกันทุกวันนั่นเห็นไหม
ยังจะฆ่ากันอีกมากสักเท่าไร
จึงจะได้สมประสงค์เอนกอนันต์
แต่ละเช้าแต่ละเช้าเศร้าไม่สร่าง
แต่ละคืนไม่เว้นว่างไม่ห่างหัน
ยังสังหารเข่นฆ่าไม่เว้นวัน
ฉันเงียบงันจ่อมจมซมเศร้าใจ
ไหว้วอนพระสยามเทวาธิราช
นี่กงกรรมประกาศศักดาหรือไฉน
เราต้องทนทุรกรรมอีกนานเท่าใด
จึงจะเห็นฟ้าสีทองผ่องอำไพในแผ่นดิน
แผ่นดินธรรมแผ่นดินทองต้องนองเลือด
ต้องเฉือนเชือดกันเองละเลงลิ้น
ต้องคำสาปของใครไม่ยลยิน
โปรดปลดแอกให้แผ่นดินสิ้นกาลี
กาลีบ้านกาลีเมืองเฟื่องฟูลอย
น้ำเต้าน้อยถอยจมลงเร็วรี่
อย่าให้เลือดไทยนองถมจมปฐพี
ยุติทีเถิดเรื่องราวร้าวแผ่นดิน
ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย
ประชาธิปไตยเป็นของไทยไม่สูญสิ้น
ไทยล้วนหมายสามัคคีที่ได้ยิน
เป็นเพียงลิ้นร้องเพลงชาติขาดสามัคคี
เอกราชจะไม่ให้ใครข่มขี่
สงบนี้ไม่มี ณ ทีนี่
สละเลือดทุกหยาดเป็นชาติพลี
คำคำนี้ยังมีไหมในหัวใจ
เราจะร้องเพลงชาติไทยให้ลูกหลาน
รู้ถึงการประหัตประหารกันอยู่ไหม
เถลิงประเทศชาตินี้ทวีชัย
ด้วยการฆ่ากันเองให้บรรลัยบันลือโลก
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น